Nee zeggen

Tags

, ,

Nee“Nee” zeggen is voor mij altijd moeilijk geweest. Of het nu is om het anderen makkelijker te maken of omdat ik niet weet wat zij van mij denken als ik “nee” zeg… Of gewoon om meningsverschillen te ontwijken of omdat ik denk dat ik dat ook nog aankan…

Maar ja, zo neem je wel op den duur teveel hooi op je vork en je doet jezelf geen plezier. En dat besef je eigenlijk al heel gauw, maar tot je dan de beslissing neemt om toch eens vaker “nee” te zeggen omdat je je grenzen bereikt (of zelfs overschreden) hebt, duurt het wel even.

Ik ben ondertussen zover dat ik steeds vaker “nee” durf te zeggen. Voor mezelf, ook al denk ik, nou als ik goed plan zou het misschien nog lukken. Maar ik weet ook, hoe vaker ik “ja” zeg, hoe vaker anderen dat ook als vanzelfsprekend nemen. Ook al vind ik het nog steeds heel erg lastig, zelfs moeilijker dan “ja” te zeggen. Op dat moment tenminste.

Ik ben nu van rond 60 uur werken terug naar rond 45 uur. 36 uur krijg ik betaald en daar wil ik ook weer naartoe. Door gewoon eens “nee” te zeggen. En ook privé, om toch eens de nodige rustmomenten te pakken. Voor mijzelf en voor mijn gezin. Die hebben tenslotte ook niets aan een vermoeide en gestreste moeder / echtgenote….

Silence

Tags

, , , ,

silenceWeekend… Rust zit er in een gezin meestal niet in, maar ik probeer ook af en toe rustmomenten te creëren…. Geluiden om je heen te negeren valt weliswaar soms tegen, vooral als je al gespannen van het werk naar huis komt.

Nou ja, maar nu is het eens best stil hier, geen tv, geen radio, geen pc-geluiden. Iedereen even met zijn eigen dingen bezig – niet altijd goed, maar toch weleens fijn! En wat hoor je dan ineens toch nog voor geluiden als je eigenlijk denkt dat het helemaal stil is… Zoonlief bladert in een boek, ik hoor de toetsen klakken van mijn laptop, mijn dochter niest zachtjes en manlief gaat even anders zitten… Maar toch, wat een rust!

Ik ga er nog even van genieten denk ik voordat ik aan de slag ga…

Onthaasten…

Tags

, ,

Slow down and enjoy life – de titel van mijn nieuwe blog staat voor dat, wat ik hier wil: onthaasten, afkoelen, mij niet door stress mee laten slepen, maar ook bloggen zonder verplichtingen. Gewoon schrijven om te relaxen, dingen te delen die mij bezig houden, mij ergeren, mij verdrietig of ook heel blij maken. Anoniem, in dit geval, zodat ik ook schrijven kan wat ik wil, zonder eerst erover na te moeten denken wie het leest en wat hij/zij ervan denkt.

Dus: dit is het begin…

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.